While there are plenty of entries to write about food and friends and religious holidays, I think I’ll just stick with a single entry this weekend in honor of Mother’s Day.
Tawn and I regularly eat at a restaurant called Yen Ta Fo Ajarn Maliga. A matriarchal restaurant chain run by Ajarn Maliga (literally, “Teacher” or “Professor” Maliga), there is a wood plaque near the cash register with a poem engraved in it.
The poem is a bit long and it took me all morning to type it in Thai and then translate it but it is so touching I wanted to share it with you. This is for my mother, my grandmothers, and all the mothers in our lives.
เมื่อฉันแก่ตัวลงเมื่อฉันแก่ตัวลง ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น…
ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด
ตอนฉันทําแกงหกใส่เสื้อตัวเอง…
ตอนฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า…
ขอให้คิดถึงตอนแรกๆที่ฉันใช้มือสอนเธอทําทุกอย่าง…
ตอนฉันเริ่มพรํ่าบ่นแต่เรื่องเดิมๆ ที่เธอรู้สึกเบื่อ…
ขอใหอดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน
ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซํ้าๆซากๆ
ที่เธอชอบฟังจนหลับไป…
ตอนฉันต้องการให้เธอช่วยอาบนํ้าให้ อย่าตําหนิฉันเลย
ยังจําตอนที่เธอยังเล็กๆ ฉันต้องทั้งออดอ้อน ทั้งปลอบ
เพื่อให้เธอยอม อาบนํ้าได้ไหม…
ตอนฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆ อย่าหัวเราะเยาะฉัน
จําตอนที่ฉันเฝ้าอดทน ตอบคําถาม “ทําไม ทําไม”
ทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม…
ตอนฉันเหนื่อยล้า จนเดินต่อไมไหว
ขอจงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน
เหมือนตอนที่ฉันพยุงเธอให้หัดเดิน…
ในตอนที่เธอยังเล็กๆ
หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กําลังสนทนากันอยู่
ให้เวลาฉันคิดสักนิด…
ที่จริงสําหรับฉันแล้ว กําลังพูดเรื่องอะไรไม่สําคัญหรอก
ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน
ฉันก็พอใจแล้ว
ตอนเธอเห็นฉันแก่ตัวลง ไม่ต้องเสียใจ
ขอให้เข้าใจฉัน สนับสนุนฉัน…
ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอ
ตอนเธอเพิ่งเรียนรู้ใหม่ๆ
ตอนนั้นฉันนําพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต
ตอนนี้ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉัน
เดินไปให้สุดเส้นทาง…
ให้ความรักและอดทนต่อฉัน
ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ
ในรอยยิ้มของฉัน…มีแต่ความรัก
อันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉัน
ที่มีให้กับเธอ…
จากแม่
Have a good weekend and remember to hug a mother this Sunday!
If not yours, than someone else’s.
christao408 